จำได้ว่าผมใช้ไม้กวาดหวดจิ้งหรีดขณะคาบกินไก่แรงสุดฤทธิ์หลายครั้งด้วยความโกรธ และวันหนึ่งจิ้งหรีดก็เลิกไล่จับไก่ ไม่ว่าต่อหน้าหรือลับหลัง แต่นั้นมาจิ้งหรีดกลายเป็น “หมารับแขก” มากกว่า “หมาเฝ้าบ้าน” ในหมู่บ้านไม่มีใครเกรงใจเจ้าจิ้งหรีดซักคน ผู้คนในหมู่บ้านยังเกรงใจหมาชราพิการอย่างเจ้าหมุนมากกว่าซะอีก การเป็นหมาใจดี ใจเย็นของจิ้งหรีด ทำให้เป็นโชคของ “ยายส้มโอ” รายละเอียด...



