xs
xsm
sm
md
lg

“ปิยบุตร” รู้แจ้งชี้ทางพรรคส้ม สถานการณ์เปลี่ยนต้องปรับใหม่!!

เผยแพร่:   ปรับปรุง:   โดย: ผู้จัดการออนไลน์


ปิยบุตร แสงกนกกุล – รักชนก ศรีนอก
เมืองไทย 360 องศา

บรรยากาศภายใน “พรรคส้ม” หรือพรรคประชาชน เวลานี้ถือว่าอยู่ในอาการ “แปลกๆ” ลักษณะเหมือนกับไร้ชีวิตชีวา ไร้ผู้นำที่กุมทิศทางของพรรคได้จริง ขณะที่ระดับแกนนำพรรคกลับไม่สามารถสร้างความโดดเด่น หรือสร้างภาวะผู้นำออกมาได้เลย กลายเป็นว่าเวลานี้ฝ่ายที่กำลังขับเคลื่อนพรรคกลับเป็น สส.รุ่นใหม่ แต่ก็อย่างว่ามันก็แค่การเคลื่อนไหวที่ได้รับความนิยมอยู่ในวงจำกัด

หากสังเกตเวลานี้ ระดับแกนนำพรรค เช่น นายณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ หัวหน้าพรรค และผู้นำพรรคฝ่ายค้าน แทบจะไม่มีบทบาทในการนำพรรค หรือแม้แต่เลขาธิพรรคในตอนนี้คนแทบจะไม่มีใครรู้จักว่า เป็นนายพิจารณ์ เชาวพัฒนวงศ์ หรือแม้แต่ น.ส.ศิริกัญญา ตันสกุล รองหัวหน้าพรรค ที่ก่อนหน้านี้มีบทบาทโดดเด่นอยู่บ้าง แต่ระยะหลังกลับเงียบหายไป เพิ่งมาเห็นในช่วงวันสองวันนี้ ที่มีการวิจารณ์ข้อตกลงไทยสหรัฐฯ ที่เพิ่งลงนามกันเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา ระหว่างนายอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรี กับ นายโดนัลด์ ทรัมป์ ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ที่กรุงมนิลา ประเทศฟิลิปปินส์

ปิยบุตร แสงกนกกุล
การขับเคลื่อนของพรรคประชาชน ที่มีบทบาทกำลังตกอยู่กับ “ไอซ์” น.ส.รักชนก ศรีนอก ส.ส.บัญชีรายชื่อของพรรค นายรังสิมันต์ โรม รองหัวหน้าพรรค รวมไปถึง นายพริษฐ์ วัชรสินธุ ที่เป็นรองหัวหน้าพรรค และประธานคณะกรรมการประสานงานพรรคฝ่ายค้าน หรือ วิปฝ่ายค้าน เป็นต้น ซึ่งที่ผ่านมาถือว่าทั้งพวกเขาดังกล่าวล้วนมีบทบาทโดดเด่น

อย่างไรก็ดี แม้ว่าพวกเขาจะมีบาทบาทเด่น แต่กลับถูกมองว่า บทบาทเหล่านั้นกลับไม่ได้ช่วยให้ขยายฐานสนับสนุนออกไปในวงกว้างกว่าเดิม กลายเป็นว่าได้รับเสียงชื่นชมอยู่ในวงจำกัด จากบรรดาผู้สนับสนุนเดิมๆ ไม่ได้ขยายฐานออกไปให้กว้างขึ้นกว่าเดิม ซึ่งอาจเป็นเพราะบทบาท หรือบุคลิกส่วนตัวของแต่ละคนทำให้เกิดความรู้สึกแบบนั้นหรือเปล่า

ก่อนหน้านั้น นายปิยบุตร แสงกนกกุล เลขาธิการคณะก้าวหน้า โพสต์ข้อความหัวข้อ “การต่อสู้กับรัฐบาลอำนาจนิยมที่มาจากการเลือกตั้ง นำโดยพรรคภูมิใจไทย ไม่อาจใช้วิธีเดียวกันกับการต่อสู้กับเผด็จการทหาร” โดยระบุว่า ในสมัยรัฐบาล พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ทั้งช่วงรัฐบาลรัฐประหาร ระหว่างปี 2557-2562 และรัฐบาลสืบทอดอำนาจระหว่างปี 2562-2566 การต่อสู้มีทั้งความยากและง่าย ด้านหนึ่งมีพื้นที่เสรีภาพจำกัด เสี่ยงถูกจับกุมและดำเนินคดี แต่อีกด้านหนึ่ง เส้นแบ่งระหว่างประชาธิปไตยกับเผด็จการมีความชัดเจน ทำให้การรณรงค์ทางความคิดเพื่อโน้มน้าวประชาชนทำได้ไม่ยาก

นายปิยบุตร ระบุว่า ปัจจุบันประเทศไทยผ่านการเลือกตั้งมาแล้ว 3 ครั้ง ในปี 2562, 2566 และ 2569 พรรคการเมืองต่างลงแข่งขันกัน แม้จะมีข้อครหาเรื่องการโกงเลือกตั้ง แต่รัฐบาลก็มีที่มาจากการเลือกตั้ง และยังมีฝ่ายค้านขนาดใหญ่ในระบบรัฐสภา ทำให้การต่อสู้ทางการเมืองไม่สามารถใช้วิธีการแบบเดิมได้อีกต่อไป

ทั้งนี้ นักการเมืองและพรรคการเมืองที่ลงเลือกตั้งย่อมต้องรับผิดชอบต่อประชาชน และพยายามสร้างผลงานเพื่อให้ได้รับชัยชนะในการเลือกตั้งครั้งต่อไป การโจมตีรัฐบาลด้วยวิธีรณรงค์เชิงลบว่า “ของเอ็งเลว ของข้าดี” หรือกล่าวหาว่า ฝ่ายตรงข้ามโกง ขณะที่ฝ่ายตนเป็นคนดี จึงไม่เพียงพอที่จะทำลายความชอบธรรมของรัฐบาล

เขาตั้งคำถามว่า เมื่อทุกประเด็นถูกทำให้เป็นเรื่องความเห็นต่างและใช้เสียงข้างมากตัดสิน พรรคฝ่ายค้านจะต่อสู้อย่างไร จะยังใช้สูตร “กูดี มึงเลว”... “กูสะอาด มึงโกง” หรือ “กูโดนรังแก มึงเอาเปรียบ” ต่อไปหรือไม่ เพราะวิธีการเช่นนี้ อาจไม่ประสบความสำเร็จ และเมื่อเวลาผ่านไปประชาชนอาจเกิดความเบื่อหน่าย ขณะที่รัฐบาลสามารถตอบโต้ว่า เป็นพวกแพ้แล้วพาล หรือเอาดีเข้าตัวเอาชั่วให้คนอื่น ส่งผลให้ความแตกแยกและความเกลียดชังระหว่างผู้สนับสนุนแต่ละพรรคเพิ่มมากขึ้น

รักชนก ศรีนอก
นายปิยบุตร เตือนว่า รัฐบาลที่ประกอบด้วยพรรคภูมิใจไทยและพรรคเพื่อไทย เตรียมพร้อมรับมือด้านการสื่อสารอย่างเต็มที่ หากฝ่ายค้านเกิดข้อผิดพลาดย่อมถูกโจมตีอย่างหนัก จึงควรมุ่งเน้นการอภิปราย และการดีเบต ที่มีเนื้อหาสาระ ใช้หลักการ วิชาการ และข้อมูลโต้แย้งอย่างเป็นเหตุเป็นผล

“ลด ละ เลิก การด่า การแซะ เลิกวิธี ‘กูดี มึงเลว’ หรือ ‘มึงไม่ทำตามที่กูบอก กูแขวนว่ามึงเลว’ เพราะวิธีนี้ ทำได้แค่ตรึงผู้สนับสนุนพันธุ์แท้เข้าไส้ แต่ไม่สามารถขยายคนออกไปได้อีก” นายปิยบุตร ระบุ

ข้อความตบท้ายข้างต้นของ นายปิยบุตร ที่ว่า “วิธีการที่ว่านี้ แค่ตรึงผู้สนับสนุนพันธุ์แท้เข้าไส้ แต่ไม่ขยายคนนอกได้อีก” ถือว่า “จริงที่สุด” สำหรับพรรคประชาชน หรือก่อนหน้านี้ใกล้ๆ ก็คือพรรคก้าวไกล แม้ว่าคำพูดของ นายปิยบุตร จะมีรายละเอียดข้างในอย่างไร แต่ “คำพูดท่อนนี้” ถือว่าตรงตัวที่สุด เพราะเมื่อพิจารณาจากจำนวน ส.ส.ของพรรคประชาชน จากผลการเลือกตั้ง หรือไม่ว่าจะมีการเลือกตั้งใดก็ตาม พรรคนี้ก็จะเป็นตัวเต็ง เป็นพรรคใหญ่ที่ได้รับความนิยม แต่กลายเป็นว่า “ไม่ชนะเด็ดขาด” หรือได้อันดับสอง หรือ ไม่อาจจัดตั้งร่วมรัฐบาลกับพรรคอื่นได้

ขณะเดียวกัน ด้วยบรรยากาศทางการเมืองที่เปลี่ยนไป จากยุคเผด็จการ มาสู่ยุคประชาธิปไตยผ่านการเลือกตั้ง บรรยากาศ ความนิยมของพรรคประชาชน ก็ยิ่ง “ฝ่อลง” ไปเรื่อยๆ

แม้ว่าข้อความของนายปิยบุตร แสงกนกกุล จะมีเบื้องหลังอย่างไรกับพรรคประชาชนในเวลานี้ ที่เขาก็เริ่มสูญเสียความนับถือจากบรรดาเด็กรุ่นหลัง แต่คำพูดตอนท้ายที่ว่า ด้วยวิธีการแบบเดิมมันก็ทำได้แค่ตรึงแฟนพันธุ์แท้ได้เท่านั้น ไม่สามารถขยายฐานสนับสนุนให้กว้างขึ้น ก็ต้องถือว่ากล่าวได้ดี น่ารับฟัง หากต้องการเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม !!