เทวานอนอยู่บนเตียง เหงื่อโทรมใบหน้าเพราะฤทธิ์ไข้ กำลังพลิกกระสับกระส่าย...ฝันร้าย รวิปรียานั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียง ใช้มือแตะหน้าผากเทวาอย่างเป็นห่วง “ตัวยังร้อนอยู่เลย ไข้ไม่ลดเลยหรือเนี่ย” ก่อนจะดึงมือออก เทวาคว้ามือของรวิปรียาไว้อย่างไม่มีสติ ขมวดคิ้วเพ้อๆ ด้วยพิษไข้ “ดา...” ในฝันของเทวา ... ดาวิกานอนฟุบอยู่กับพื้นหายใจแผ่วเบา ที่ข้อมือมีเลือดอาบ เลือดไหลนองพื้น รวิปรียาพยายามเรียก “คุณ.. เป็นอะไรหรือเปล่า” เทวาฝันร้ายถึงดาวิกา จนเพ้อออกมา “ดา.. ดาอย่าทำแบบนี้ อย่านะดา” “นี่ฝันร้ายหรือเนี่ย” เทวาดึงมือรวิปรียาไว้ไม่ปล่อย รวิปรียาลูบใบหน้าเทวาเพื่อปลอบ แล้วค่อยๆลูบผมแผ่วเบาอย่างห่วงใย รายละเอียด...



