รุ่งเช้าวันถัดมา คุณหญิงเพ็ญยืนรออยู่แล้วในห้องโถง ขณะชาลินีเดินลงบันไดเข้ามาหา พอเห็นธิดา คุณหญิงก็ตวัดตามองค้อนอย่างหมั่นไส้ ชาลินีทำท่าเหมือนคนทำผิด สีหน้าขรึม “ไม่คิดเลยว่าชั้นต้องไปทำเรื่องน่าอับอายแบบนี้” ชาลินีหลบสายตามารดา คุณหญิงเพ็ญเดินนำออกไปก่อน ชาลินีมีความลังเลวูบหนึ่ง แล้วยืดกายตรง ตัดสินใจลุย ขณะที่คุณหญิงเพ็ญเดินมาใกล้ประตู นายพลบัญชาก็เดินสวนเข้ามาพอดี คุณหญิงชะงัก หน้าเจื่อน พูดไม่ออก ชาลินีตามมาชะงักตามกัน ท่านนายพลชะงัก เมื่อเห็นภริยา ด้วยนึกว่าจะต้องถูกบ่น เหน็บแนมอย่างเคย จึงตั้งป้อมไว้ก่อน “อ้าว คุณหญิง จะไปไหนกันแต่เช้า” รายละเอียด...



