จุนจีอุ้มกรรัมภาเข้ามาในเรือนกล้วยไม้ “ทีนี้ไม่มีใครเห็นแล้ว แล้วก็ไม่มีใครมาได้ยินทั้งนั้น เรามาพูดเรื่องส่วนตัวกันดีกว่า” “ส่วนตัวอะไร” “ในฐานะของผู้ชายธรรมดาคนนึง กับผู้หญิงธรรมดาคนนึง ที่รักกัน ไม่ใช่แบบความบ้าคลั่ง ของติ่งหู กับไอด้อลน่ะ ไหน มีอะไรจะพูดไหม” “ไม่มี” “ไม่จริง สารภาพมาซะดีๆ เร็ว จะยอมผม หรือไม่ยอม” จุนจีอุ้มพากรรัมภาหมุนไปรอบ กรรัมภาโอบกอดรอบคอจุนจีแน่น “ว้าย คนบ้า!จุนจี เดี๋ยวแก้มก็ร่วงหรอก” จุนจีหยุดหมุน แล้วพูดส่งสายตาหวานใส่ “งั้นก็กอดผมให้แน่นๆซิครับ” กรรัมภายิ้มเขิน หลบตา รายละเอียด...



