เมื่อกลับถึงบ้านพันเทพเดินตรงเข้าไปในห้องทำงาน พร้อมกับเดินไปปิดผ้าม่านที่หน้าต่างทุกบานแล้วตะโกนเสียงเกรี้ยวกราดเรียกเวตาล “ไอ้เวตาล แกอยู่ไหน ไอ้เวตาล ออกมาเดี๋ยวนี้นะ” ประตูตู้เปิดออกมา ผิดตรงที่ไม่เห็นตัวเวตาลเดินออกมาเหมือนเคย “แกอยู่ไหน ออกมาสิ” เสียงเวตาลดังขึ้น แต่ไร้ตัวตน “เจ้าเรียกข้า รึเพื่อนข้า” “แกอยู่ไหน” เสียงเวตาลวนรอบพันเทพ โดยพันเทพไม่เห็นตัว “ข้าอยู่ในทุกที่ ที่ข้าต้องการจะอยู่” “อย่ามาพูดจาวกวนกับชั้น ปรากฏตัวออกมา” “ข้าอยู่ตรงหน้าเจ้าแล้ว” “ตรงหน้าอะไร ชั้นไม่เห็นจะเห็นแก” “เจ้ามองดีๆ สิ” พันเทพมองไปรอบๆ แล้วก้มไปมองพื้นเห็นรอยเท้าเป็นคล้ายๆ ไอน้ำเดินย่ำวนไปวนมา “เริ่มมองเห็นข้าแล้วสินะ” รายละเอียด...




