เรื่อง “โรฮีนจา” กำลังจะทำให้ประเทศในภูมิภาคนี้ถูกกล่าวหาว่าไร้มนุษยธรรม ผู้นำองค์กรต่างๆ พากันเรียกร้องให้ไทย มาเลเซีย และอินโดนีเซีย เปิดประเทศให้กลุ่มผู้อพยพจากบังกลาเทศและรัฐยะไข่ของพม่าได้ขึ้นฝั่ง จัดหาที่พัก อาหารให้อยู่สบาย
วันก่อน “บักจ้อน ขี่เหร่” หรือ John Kerry รัฐมนตรีต่างประเทศสหรัฐฯ ขอให้ไทยจัดตั้งศูนย์พักพิงสำหรับผู้อพยพโรฮีนจา ดูแลจนกว่าจะมีประเทศอื่นๆ รับตัวไป
ถัดมาวันเดียว “บักบ้าน ขี้หมุน” Ban Ki Moon เลขาธิการยูเอ็น มาขอให้ไทยจัดตั้งศูนย์พักพิงสำหรับมนุษย์เรือโรฮีนจา แบบนี้แหละ อ้างเจื้อยแจ้วถึงมนุษยธรรม
คนไทยยังไม่ลืมว่าทั้ง “บักจ้อน ขี้เหร่” และ “บักบ้าน ขี้หมุน” นี่แหละอยู่หัวแถวในการประณามประเทศไทยหลังเกิดการรัฐประหาร เรียกร้องให้มีการเลือกตั้ง เร่งคืนสู่ประชาธิปไตย ไม่ยอมคบหาสมาคมด้วย แถมชักชวนชาติอื่นๆ ให้รังเกียจประเทศไทย
ไม่ใช่ประณามครั้งเดียวนะ ยังมีสมุนระดับอื่นๆ ผลัดกันออกมาให้ประเทศไทยมีประชาธิปไตย เลือกตั้งไวๆ ทั้งๆ ที่ไม่มีการรบราฆ่าฟันเป็นสงครามกลางเมืองใหญ่โต
มาถึงเรื่องโรฮีนจา ทั้ง 2 คนแปรสภาพเป็นนายแสนดีวจีไพเราะ อ้อนไทยให้ช่วยชาวโรฮีนจา แต่ไม่เอ่ยปากสักแอะว่าควักกระเป๋าจ่ายเงินรับภาระอย่างไร นี่เท่ากับว่าต้องการให้ไทยรับเละทั้งการจัดหาสถานที่พักพิง หาข้าวปลาอาหารให้กิน 3 มื้อทุกวัน
ก่อนหน้านี้องค์กรฮิวแมนไรท์ วอทช์ ก็ออกมาเรียกร้องแบบเดียวกัน ไม่พูดเรื่องเงิน และเป็นองค์กรหัวหอกในการประณามไทยเมื่อเกิดรัฐประหาร ทุกวันนี้ยังทำมาหากินเรียกร้องให้ไทยคืนประชาธิปไตย เป็นการหาผลงานอ้อนหาเงินสนับสนุนอยู่สบายๆ
องค์กรนักตีกินอยู่ไม่ได้ถ้าไม่ทำผลงานโชว์เพื่อหาเงินสนับสนุนมาจ่ายเงินเดือน มีคนไม่น้อยยึดอาชีพทำงานในองค์กรตีกิน เรียกร้องนั่นนี่โน่นทำเป็นเรื่องเยอะ เลือกปฏิบัติ จ้องเล่นงานประเทศไม่มีปากเสียง แต่ปิดปากเงียบกับปัญหาในสหรัฐฯ ยุโรป
ล่าสุดมีอีก 1 องค์กร กร่างถึงขั้นออกคำสั่งให้ประเทศไทย มาเลเซีย อินโดนีเซีย
นั่นคือ “แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล” มีสำนักงานในกรุงลอนดอน ทุ่มทุนอลังการงานสร้างหนัก เรียกร้องให้ผู้สนับสนุนกว่า 7 ล้านคนทั่วโลกส่งเขียนจดหมายถึงทางการไทย อินโดนีเซีย และมาเลเซีย โดยมีข้อเรียกร้องถึง 3 ประเทศดังนี้
“ให้มีการประสานงานเพื่อค้นหาและช่วยเหลือ โดยการจำแนกตำแหน่งและให้ความช่วยเหลือเรือที่กำลังประสบอันตราย
- ให้มีการอนุญาตให้เรือซึ่งมีผู้ลี้ภัยและผู้อพยพเหล่านี้เข้าฝั่งอย่างปลอดภัยในประเทศที่ใกล้ที่สุด และไม่ผลักดันเรือออกไป ไม่คุกคามหรือไม่ข่มขู่พวกเขา
- ให้มีการช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมโดยทันทีสำหรับผู้ลี้ภัยและผู้อพยพเหล่านี้ ทั้งการให้อาหาร น้ำดื่ม ที่อยู่อาศัย และการรักษาพยาบาล
- ให้การประกันว่าบุคคลซึ่งแสวงหาที่พักพิงสามารถเข้าถึงขั้นตอนปฏิบัติเพื่อจำแนกสถานภาพผู้ลี้ภัย
- ให้เคารพหลักการไม่ส่งกลับ (Non-Refoulement) โดยประกันว่าจะไม่เคลื่อนย้ายบุคคลไปยังสถานที่ใดซึ่งทำให้เสี่ยงต่อชีวิตหรือเสรีภาพของพวกเขารวมทั้งประเทศบ้านเกิด
- ให้การประกันว่าจะไม่เอาผิดทางอาญา ไม่ควบคุมตัวหรือลงโทษบุคคลเพียงเพราะวิธีการเข้าประเทศของพวกเขา”
คนไทยได้ฟังแล้วน่าจะเกิดอาการคันง่ามมือ ง่ามเท้ายิ่งนัก อยากถามดังๆ ว่า “เอ็งเป็นพ่อข้าเรอะ มีบุญคุณกับพวกข้าอย่างไร มีสิทธิอะไรมาเที่ยวชี้นิ้วสั่งโน่นสั่งนี่”
“เอ็งยังไม่เลิกนิสัยประจำชาตินักล่าอาณานิคมเรอะ รู้มั้ยว่าปัญหาโรฮีนจานี่แหละต้นตอคืออังกฤษตัวแสบ ประเทศที่พวกเอ็งมีสำนักงานทำมาหากินทุกวันนี้”
องค์กรนิรโทษกรรมสากลก็อยู่ในระดับต้นๆ ที่ประณามไทยเรื่องรัฐประหาร และสารพัด คงมองว่าไทยเป็นประเทศไม่กล้าหือ ต้องยอมประเทศตะวันตก โดยไม่หันมองตัวเองว่าอังกฤษเป็นประเทศเสียงดังที่สุดไม่ยอมรับมนุษย์เรือจากแอฟริกาแม้แต่คนเดียว
ปล่อยให้อิตาลีรับเละร่วมกับกรีซ มีมนุษย์เรือเข้าไปหลายพันคนแล้ว มาคราวนี้เช่นกัน องค์กรนิรโทษกรรมสากลไม่พูดถึงภาระเรื่องค่าใช้จ่าย ไม่พูดถึงประเทศต้นตอของปัญหาคือบังกลาเทศและพม่า มาโยนขี้ให้ไทย มาเลเซีย และอินโดนีเซีย
ทำไมทั้ง 3 ประเทศต้องรับผู้อพยพจากบังกลาเทศ โรฮีนจา และออสเตรเลียประกาศเสียงดังฟังชัดเช่นกันว่าไม่ยอมรับผู้อพยพพวกนี้ เอาเรือออกมาสกัดไม่ให้เข้าใกล้น่านน้ำของตัวเองด้วยซ้ำ ทำไมองค์กรเหล่านี้ไม่เรียกร้องประเทศฝรั่งขาวให้รับด้วย
คนไทยอยากไปอังกฤษหรือยุโรป ต้องอ้อนวอนขอวีซ่ายากเย็นแสนเข็ญ ราคาก็แพง โดนซักถามสารพัด มันเรื่องอะไรที่ต้องเปิดประเทศรับชาวโรฮีนจา เราก็ให้อาหาร น้ำดื่ม ยารักษาโรค เครื่องนุ่งห่ม และไทยไม่ใช่ประเทศปลายทางของผู้อพยพเหล่านี้
ช่วงนี้ชาวโรฮีนจาอยู่สถานพักพิงในพังงามีเรื่องเยอะ เรียกร้องว่าอาหารแต่ละมื้อควรมีของหวานให้ด้วย อาหารควรมีเนื้อวัวให้บ้าง ที่นอนหมอนมุ้งไม่ยอมเก็บ ไม่ทำความสะอาด อ้างว่าไม่ใช่หน้าที่ ขี้เกียจตัวเป็นขน ตั้งหน้าตั้งตาผลิตประชากรเพิ่ม
คนไทยยากดีมีจนอย่างไรไม่ขอข้าวใครกิน ไม่อพยพไปไหน มีคนต่างชาติทั้งดีและชั่วเข้ามาอยู่สบายๆ บนแผ่นดินนี้กว่า 10 ล้านคนในสถานภาพต่างๆ เกินพอแล้ว
คนไทยต้องตะโกนดังๆ ว่า เมืองไทยไม่เคยเป็นขี้ข้าใครโว้ย อย่าสะเออะมาสั่ง!
วันก่อน “บักจ้อน ขี่เหร่” หรือ John Kerry รัฐมนตรีต่างประเทศสหรัฐฯ ขอให้ไทยจัดตั้งศูนย์พักพิงสำหรับผู้อพยพโรฮีนจา ดูแลจนกว่าจะมีประเทศอื่นๆ รับตัวไป
ถัดมาวันเดียว “บักบ้าน ขี้หมุน” Ban Ki Moon เลขาธิการยูเอ็น มาขอให้ไทยจัดตั้งศูนย์พักพิงสำหรับมนุษย์เรือโรฮีนจา แบบนี้แหละ อ้างเจื้อยแจ้วถึงมนุษยธรรม
คนไทยยังไม่ลืมว่าทั้ง “บักจ้อน ขี้เหร่” และ “บักบ้าน ขี้หมุน” นี่แหละอยู่หัวแถวในการประณามประเทศไทยหลังเกิดการรัฐประหาร เรียกร้องให้มีการเลือกตั้ง เร่งคืนสู่ประชาธิปไตย ไม่ยอมคบหาสมาคมด้วย แถมชักชวนชาติอื่นๆ ให้รังเกียจประเทศไทย
ไม่ใช่ประณามครั้งเดียวนะ ยังมีสมุนระดับอื่นๆ ผลัดกันออกมาให้ประเทศไทยมีประชาธิปไตย เลือกตั้งไวๆ ทั้งๆ ที่ไม่มีการรบราฆ่าฟันเป็นสงครามกลางเมืองใหญ่โต
มาถึงเรื่องโรฮีนจา ทั้ง 2 คนแปรสภาพเป็นนายแสนดีวจีไพเราะ อ้อนไทยให้ช่วยชาวโรฮีนจา แต่ไม่เอ่ยปากสักแอะว่าควักกระเป๋าจ่ายเงินรับภาระอย่างไร นี่เท่ากับว่าต้องการให้ไทยรับเละทั้งการจัดหาสถานที่พักพิง หาข้าวปลาอาหารให้กิน 3 มื้อทุกวัน
ก่อนหน้านี้องค์กรฮิวแมนไรท์ วอทช์ ก็ออกมาเรียกร้องแบบเดียวกัน ไม่พูดเรื่องเงิน และเป็นองค์กรหัวหอกในการประณามไทยเมื่อเกิดรัฐประหาร ทุกวันนี้ยังทำมาหากินเรียกร้องให้ไทยคืนประชาธิปไตย เป็นการหาผลงานอ้อนหาเงินสนับสนุนอยู่สบายๆ
องค์กรนักตีกินอยู่ไม่ได้ถ้าไม่ทำผลงานโชว์เพื่อหาเงินสนับสนุนมาจ่ายเงินเดือน มีคนไม่น้อยยึดอาชีพทำงานในองค์กรตีกิน เรียกร้องนั่นนี่โน่นทำเป็นเรื่องเยอะ เลือกปฏิบัติ จ้องเล่นงานประเทศไม่มีปากเสียง แต่ปิดปากเงียบกับปัญหาในสหรัฐฯ ยุโรป
ล่าสุดมีอีก 1 องค์กร กร่างถึงขั้นออกคำสั่งให้ประเทศไทย มาเลเซีย อินโดนีเซีย
นั่นคือ “แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล” มีสำนักงานในกรุงลอนดอน ทุ่มทุนอลังการงานสร้างหนัก เรียกร้องให้ผู้สนับสนุนกว่า 7 ล้านคนทั่วโลกส่งเขียนจดหมายถึงทางการไทย อินโดนีเซีย และมาเลเซีย โดยมีข้อเรียกร้องถึง 3 ประเทศดังนี้
“ให้มีการประสานงานเพื่อค้นหาและช่วยเหลือ โดยการจำแนกตำแหน่งและให้ความช่วยเหลือเรือที่กำลังประสบอันตราย
- ให้มีการอนุญาตให้เรือซึ่งมีผู้ลี้ภัยและผู้อพยพเหล่านี้เข้าฝั่งอย่างปลอดภัยในประเทศที่ใกล้ที่สุด และไม่ผลักดันเรือออกไป ไม่คุกคามหรือไม่ข่มขู่พวกเขา
- ให้มีการช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมโดยทันทีสำหรับผู้ลี้ภัยและผู้อพยพเหล่านี้ ทั้งการให้อาหาร น้ำดื่ม ที่อยู่อาศัย และการรักษาพยาบาล
- ให้การประกันว่าบุคคลซึ่งแสวงหาที่พักพิงสามารถเข้าถึงขั้นตอนปฏิบัติเพื่อจำแนกสถานภาพผู้ลี้ภัย
- ให้เคารพหลักการไม่ส่งกลับ (Non-Refoulement) โดยประกันว่าจะไม่เคลื่อนย้ายบุคคลไปยังสถานที่ใดซึ่งทำให้เสี่ยงต่อชีวิตหรือเสรีภาพของพวกเขารวมทั้งประเทศบ้านเกิด
- ให้การประกันว่าจะไม่เอาผิดทางอาญา ไม่ควบคุมตัวหรือลงโทษบุคคลเพียงเพราะวิธีการเข้าประเทศของพวกเขา”
คนไทยได้ฟังแล้วน่าจะเกิดอาการคันง่ามมือ ง่ามเท้ายิ่งนัก อยากถามดังๆ ว่า “เอ็งเป็นพ่อข้าเรอะ มีบุญคุณกับพวกข้าอย่างไร มีสิทธิอะไรมาเที่ยวชี้นิ้วสั่งโน่นสั่งนี่”
“เอ็งยังไม่เลิกนิสัยประจำชาตินักล่าอาณานิคมเรอะ รู้มั้ยว่าปัญหาโรฮีนจานี่แหละต้นตอคืออังกฤษตัวแสบ ประเทศที่พวกเอ็งมีสำนักงานทำมาหากินทุกวันนี้”
องค์กรนิรโทษกรรมสากลก็อยู่ในระดับต้นๆ ที่ประณามไทยเรื่องรัฐประหาร และสารพัด คงมองว่าไทยเป็นประเทศไม่กล้าหือ ต้องยอมประเทศตะวันตก โดยไม่หันมองตัวเองว่าอังกฤษเป็นประเทศเสียงดังที่สุดไม่ยอมรับมนุษย์เรือจากแอฟริกาแม้แต่คนเดียว
ปล่อยให้อิตาลีรับเละร่วมกับกรีซ มีมนุษย์เรือเข้าไปหลายพันคนแล้ว มาคราวนี้เช่นกัน องค์กรนิรโทษกรรมสากลไม่พูดถึงภาระเรื่องค่าใช้จ่าย ไม่พูดถึงประเทศต้นตอของปัญหาคือบังกลาเทศและพม่า มาโยนขี้ให้ไทย มาเลเซีย และอินโดนีเซีย
ทำไมทั้ง 3 ประเทศต้องรับผู้อพยพจากบังกลาเทศ โรฮีนจา และออสเตรเลียประกาศเสียงดังฟังชัดเช่นกันว่าไม่ยอมรับผู้อพยพพวกนี้ เอาเรือออกมาสกัดไม่ให้เข้าใกล้น่านน้ำของตัวเองด้วยซ้ำ ทำไมองค์กรเหล่านี้ไม่เรียกร้องประเทศฝรั่งขาวให้รับด้วย
คนไทยอยากไปอังกฤษหรือยุโรป ต้องอ้อนวอนขอวีซ่ายากเย็นแสนเข็ญ ราคาก็แพง โดนซักถามสารพัด มันเรื่องอะไรที่ต้องเปิดประเทศรับชาวโรฮีนจา เราก็ให้อาหาร น้ำดื่ม ยารักษาโรค เครื่องนุ่งห่ม และไทยไม่ใช่ประเทศปลายทางของผู้อพยพเหล่านี้
ช่วงนี้ชาวโรฮีนจาอยู่สถานพักพิงในพังงามีเรื่องเยอะ เรียกร้องว่าอาหารแต่ละมื้อควรมีของหวานให้ด้วย อาหารควรมีเนื้อวัวให้บ้าง ที่นอนหมอนมุ้งไม่ยอมเก็บ ไม่ทำความสะอาด อ้างว่าไม่ใช่หน้าที่ ขี้เกียจตัวเป็นขน ตั้งหน้าตั้งตาผลิตประชากรเพิ่ม
คนไทยยากดีมีจนอย่างไรไม่ขอข้าวใครกิน ไม่อพยพไปไหน มีคนต่างชาติทั้งดีและชั่วเข้ามาอยู่สบายๆ บนแผ่นดินนี้กว่า 10 ล้านคนในสถานภาพต่างๆ เกินพอแล้ว
คนไทยต้องตะโกนดังๆ ว่า เมืองไทยไม่เคยเป็นขี้ข้าใครโว้ย อย่าสะเออะมาสั่ง!
